Incidente. 2ª parte.
Un incéndio, sí, ê un incéndio, pero yo ehtaba ayí y sé cómo empezó. Yo sé qe no ê un incéndio comun y corriente. Ayè noxe ehtaba en la barranca Lâ Sierpê y lo vi to, por eso ya no gorveré mà nunca a la parte ayá er rio.
A lo primero, la tierra buyegeaba como si s'ehtuviá cohqeando un punyao gusanô mà grandê qe un perro. Luego dehpuè, se vio aqeya xihpa sorda, qe fue a caer andemihmo se movia er terreno y, de segia, dende er nublo aqè salieron unâ lucê de colorê qe se metieron porbajo la tierra e la barranca. Ar ratiyo, salieron toâ menô una. Y l'irvò de la tierra se gorvió mà juerte, como un temblò, y s'ehtendió por un roà munxo mà grande.
Entocê, empezaron a arrojar der suelo unô copô briyantê, como lô bixicô de lù qe hai en er campo por ehte tiempo, y l'aire lô fue empeyando pácia er mar. Argunô venian tamién pácia er rio, pero, con la calò de lâ cayê, s'iban p'arriba y terminaban cayendo en lô terraô.
De mientrâ, la maleza seca qe abia poncima aqè roà s'emprendió, por la xihpa aqeya, y se devantó l'incéndio. A la mijiya, ya abia piyao lâ matâ e retama y argunô pinô. Y l'aire no ayuaba, corria en regorvinô, como si bia ehtao encerrao en aqè reoyo, y se fue desanxando a poco a poco, ahta sartar por tô laô.
Así qe yegé ar bárrio, me paeció qe abia mà hente qe nunca dando você y corriendo esatentaa por lâ cayê. Se sintieron argunô tirô y munxâ sirenâ. Yo no qise ahperar mà, m'apanyé un macuto con lâ cosâ miâ y me vine con mî primô a la parte acá er rio, por lo qe pua pasar...
03/01/08
Comentarios
Publicar un comentario