Entradas

Mostrando entradas de julio, 2026

Fábulâ d’Esopo

      1. La beyota y la caña . Una beyota caliosa y mu entraa en añô le roneaba a una umirde caña: ¡Qé floja qe erê!¿Por qé no te tienê derexa como yo, qe no me dobla aire ninguno por mà qe sople? Mi caeza, qe s’enconde entre lô nublô, siempre ha ehtao firme, sin qe nádie s’acuerde qe me vayan umiyao ni lô mà peorê uracanê. Pero, poco tiempo mà tarde, una tormenta se regorvió poncima d’eyô. La sobérbia beyota terminó trepaa en er suelo, pero la cenciya caña acontinó en pie, porqe sabia acaxar la caeza y blandeà-se pácia ande soplaba l’aire. Er qe va de sobrao será umiyao . 2. La cornaxa sedienta . Una cornaxa asaica e calò s’acercó a un barde qe vió oriya un pozo, pero como l’água qe abia era mu poca, a malâ penâ arcanzaba a tocar con er pico er culo e la cubeta. Qé se podia acer pa uno beber argo? La cornaxa, qe ê un pájaro mu lihto, se lo ehtuvo rebinando y, ar cabo una xihpa, se puso a piyar piedrâ con er pico y a exà-lâ aentro de mo y man...